Η άσκηση βοηθά περισσότερο το σώμα γυναικών μετά την εμμηνόπαυση

Η άσκηση βοηθά περισσότερο το σώμα γυναικών μετά την εμμηνόπαυση

Σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα, μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες άνω των 50 ετών μπορούν να αποκομίσουν ακόμα περισσότερα οφέλη από την άσκηση έναντι προεμμηνοπαυσιακών γυναικών όσον...

Η αυξημένη τεστοστερόνη υπεύθυνη για εμφάνιση διαβήτη και υπερπλασία προστάτη

Η αυξημένη τεστοστερόνη υπεύθυνη για εμφάνιση διαβήτη και υπερπλασία προστάτη

Μελέτη που έγινε στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journals of Gerontology: Medical Sciences έδειξε, ότι οι άνδρες που έχουν αυξημ...

ΔΙΑΒΗΤΗΣ τύπου δύο: 8 πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις

ΔΙΑΒΗΤΗΣ τύπου δύο: 8 πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις

Στις μέρες μας, ο διαβήτης αποτελεί, σύμφωνα με ειδικούς αλλά και ασθενείς μια διαχειρίσημη ασθένεια που μπορεί να προβλεφθεί.

Οι Επιδράσεις της Βιλνταγλιπτίνης σε Σύγκριση με τη Μετφορμίνη στην Αγγειακή Ενδοθηλιακή Λειτουργία και τις Μεταβολικές Παραμέτρους (μελέτη Sapporo Athero-Incretin 3)

Οι αναστολείς της διπεπτιδυλ-πεπτιδάσης-4 (DPP-4) μπορεί να έχουν προστατευτικές επιδράσεις στο αρχικό στάδιο της αθηροσκλήρωσης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, παρόλο που παρόμοιες επιδράσεις στην προχωρημένη αθηροσκλήρωση δεν επιδείχθηκαν σε πρόσφατες τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες. Επομένως, στην παρούσα μελέτη ερευνήθηκε η αποτελεσματικότητα του αναστολέα DPP-4 στην ενδοθηλιακή λειτουργία και στον γλυκαιμικό μεταβολισμό σε σύγκριση με τη μετφορμίνη υψηλής δόσης.

Σε αυτή την πολυκεντρική μελέτη, ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που έλαβαν μετφορμίνη χαμηλής δόσης (500-750 mg / ημέρα) εγγράφηκαν και τυχαία ανατέθηκαν σε βιλνταγλιπτίνη ή σε διπλή δόση μετφορμίνης (υψηλή Met) για 12 εβδομάδες. Εντάχθηκαν 96 άτομα (ηλικίας 58,7 ± 11,0 έτη, δείκτης μάζας σώματος, 25,9 ± 4,4 kg / m2, HbA1c, 7,3 ± 0,5%, FMD, 5,8 ± 2,6%). Οκτώ άτομα αποχώρησαν πριν το τέλος της μελέτης. Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων στα βασικά χαρακτηριστικά. Μετά από 12 εβδομάδες, η HbA1c βελτιώθηκε σημαντικά στην ομάδα της βιλνταγλιπτίνης σε σύγκριση με την υψηλή ομάδα μετφορμίνης (- 0,80 ± 0,38% έναντι 0,40 ± 0,47% αντίστοιχα · p <0,01).  Αν και η αναλογία απολιποπρωτεΐνης Β / απολιποπρωτεΐνης Α1 μειώθηκε σημαντικά στην ομάδα της βιλνταγλιπτίνης σε σύγκριση με την αρχική τιμή (0.66-0.62, p <0.01), η μεταβολή δεν διαφέρει σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (- 0.04 έναντι 0.00, p = 0.27). Τα επίπεδα αδιπονεκτίνης αυξήθηκαν σημαντικά στην ομάδα της βιλνταγλιπτίνης σε σύγκριση με την ομάδα μετφορμίνης (0,75 μg / mL έναντι 0,01 μg / mL, p <0,01).

Συμπερασματικά, ανεξάρτητα από τη γλυκαιμική βελτίωση, η συνδυασμένη θεραπεία της βιλνταγλιπτίνης και της μετφορμίνης δεν επηρέασε την ενδοθηλιακή λειτουργία αλλά μπορεί να έχει ευνοϊκές επιδράσεις στα επίπεδα αδιποκίνης και στο λιπιδικό προφίλ σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 χωρίς προχωρημένη αθηροσκλήρωση.

The effects of vildagliptin compared with metformin on vascular endothelial function and metabolic parameters: a randomized, controlled trial (Sapporo Athero-Incretin Study 3); Naoyuki Kitao, Hideaki Miyoshi, Tomoo Furumoto, et al; Cardiovascular Diabetology (Oct 2017).

Για να δείτε ολόκληρο το άρθρο, κάντε download το παρακάτω PDF.

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

Ανάπτυξη - Σχεδίαση: ΓΚΟΥΓΚΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ