Η έλλειψη ύπνου στα παιδιά συνδέεται με την παχυσαρκία

Η έλλειψη ύπνου στα παιδιά συνδέεται με την παχυσαρκία

Ο πολύ λίγος ύπνος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ενός παιδιού για παχυσαρκία, αναφέρουν Βρετανοί ερευνητές.

Γρίπη Α: Οι παχύσαρκοι μεταδίδουν τον ιό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα

Γρίπη Α: Οι παχύσαρκοι μεταδίδουν τον ιό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα

Νέα έρευνα δείχνει ότι οι παχύσαρκοι άνθρωποι μπορεί να μεταφέρουν και να μεταδίδουν τον ιό της γρίπης Α για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους από τους φυσιολογικού βάρους ανθρώπους. ...

Ποια σχέση έχει η παχυσαρκία με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα;

Ποια σχέση έχει η παχυσαρκία με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα;

Το υπερβολικό βάρος σχετίζεται με σοβαρότερη αρθρίτιδα σε άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα και μπορεί να επηρεάσει την ανταπόκρισή τους στη θεραπεία, σύμφωνα με νέα ερευνητικά ευρήμα...

Σακχαρώδης Διαβήτης σε Ασθενείς με Λοίμωξη HIV: Ποια είναι η Μέθοδος Επιλογής για τη Διάγνωση;

Η αντιρετροϊκή θεραπεία μείωσε δραματικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα που σχετίζονται με τον ιό HIV, παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής των ασθενών με HIV. Μεγαλύτερη διάρκεια μόλυνσης και έκθεσης σε αντιρετροϊκή θεραπεία, καθιστά αυτούς τους ασθενείς ευαίσθητους στους παραδοσιακούς καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου και στις παθολογικές καταστάσεις. Το βέλτιστο διαγνωστικό πρωτόκολλο για τον σακχαρώδη διαβήτη σε αυτούς τους ασθενείς εξακολουθεί να είναι αμφιλεγόμενο. Η αιμοσφαιρίνη A1c (HbA1c) έχει αποδειχθεί ότι υποτιμά τα επίπεδα γλυκαιμίας και η από του στόματος δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (OGTT) έχει αποδειχθεί ότι δείχνει περιπτώσεις διαταραχών μεταβολισμού της γλυκόζης σε ασθενείς με φυσιολογική γλυκόζη νηστείας. Έτσι, η μελέτη αυτή στόχευσε στον προσδιορισμό του επιπολασμού του προ-διαβήτη και του διαβήτη σε έναν πληθυσμό ασθενών με HIV που υποβάλλονται σε συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία, χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές διαγνωστικές μεθόδους (γλυκόζη νηστείας, OGTT και HbA1c).

 

Η μελέτη ανέλυσε 220 ασθενείς που είχαν μολυνθεί από HIV και λάμβαναν αντιρετροϊική θεραπεία. Βρέθηκε επιπολασμός 5,9% όταν χρησιμοποιήθηκε OGTT και 3,2% όταν χρησιμοποιήθηκε γλυκόζη νηστείας. Ο επιπολασμός του προ-διαβήτη ήταν 14,1% όταν χρησιμοποιήθηκε HbA1c, 24,1% όταν χρησιμοποιήθηκε OGTT και 20% όταν χρησιμοποιήθηκε γλυκόζη νηστείας. Και στις τρεις μεθόδους, οι διαταραχές της ομοιόστασης στη γλυκόζη συσχετίστηκαν με μεγαλύτερη ηλικία και υψηλότερη αντίσταση στην ινσουλίνη.

 

Συμπερασματικά, παρατηρήθηκε ότι η HbA1c ήταν η μέθοδος που διέγνωσε τον ελάχιστο αριθμό περιστατικών και η OGTT ήταν εκείνη που διέγνωσε τα περισσότερα περιστατικά. Συνεπώς, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τα επίπεδα HbA1c υποεκτιμούν τα επίπεδα γλυκαιμίας σε αυτό τον πληθυσμό και ότι η χρήση της OGTT θα μπορούσε να επιτρέψει μια προηγούμενη διάγνωση διαταραχών της ομοιόστασης γλυκόζης, κάτι που θα μπορούσε να αποτρέψει σοβαρές επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη.

Diabetes mellitus in HIV-infected patients: fasting glucose, A1c, or oral glucose tolerance test – which method to choose for the diagnosis?; Ana Rita Coelho, Flávia Andreia Moreira, Ana Cristina Santos, et al; BMC Infectious Diseases (Jul 2018).

Για να δείτε ολόκληρο το άρθρο, κάντε download το παρακάτω PDF. 

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

Ανάπτυξη - Σχεδίαση: ΓΚΟΥΓΚΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ